Owy fragment przesłała mi koleżanka.

Cytuj:

"Świat należy do mężczyzn. Ale co to znaczy? Że mężczyźni gwiżdżą, gapią się i wołają do ciebie różne rzeczy, a ty musisz to potulnie znosić, bo inaczej możesz zostać zgwałcona albo pobita. Świat należy do mężczyzn - to oznacza, że są miejsca, do których mogą chodzić mężczyźni, lecz nie kobiety. To oznacza, że mężczyźni mają więcej pieniędzy i w przeciwieństwie do kobiet nie mają dzieci, którymi muszą się zajmować w każdej sekundzie. To oznacza, że kobiety kochają ich bardziej, niż oni kochają kobiety, że mężczyźni mogą chcieć czegoś całym sercem, a potem może im się to znudzić." Fragment pochodzi z książki: Biały Oleander Janet Fitch

Co o tym sądzicie? czy to rzeczywiście prawda?

Soan, jako facet nawet nie powinieneś pytać... Takie rzeczy po prostu się wie .

Inna sprawa, że ten cytat to punkt widzenia kobiety. A on, z reguły, zawsze jest przeciwny do tego co postrzegają faceci.
Chciałbym zobaczyć świat samych kobiet albo mężczyzn. Już teraz wiem, że to by była t-r-a-g-e-d-i-a. No ale ja zawsze byłem ciekawski .

Obejrzyj seksmisję - świat samych kobiet ^_^

Oglądałem - fajna komedia, ale straszna utopia (rewolucje z powodu ciastek, pigułka zamieniająca popęd seksualny w pęd ku karierze?). A najlepsza była ich Rada. Normalnie by się zakrzyczały, wytargały za włosy, a nie znaturalizowały dwa ostatnie "okazy".

Cytuj:

Świat należy do mężczyz

tak.
/topic

Cytuj:

To oznacza, że kobiety kochają ich bardziej, niż oni kochają kobiety

Kiedyś o władzy stanowiła siła fizyczna, to nic dziwnego że 'rządzili' mężczyźni.

Teraz coraz bardziej liczy się inteligencja, zaradność, itd
Więc chyba 'dominacja' mężczyzn się zmniejsza.

Jeśli chodzi o biznes, a nawet władzę to powoli proporcje płci ponoć się wyrównują.
(chociaż ciekawe że w polityce kobiety pojawiają się coraz częściej, za to na listach najbogatszych ludzi świata stanowią niecałe 10% i to na szarym końcu)
"Do odważnych świat należy", a to zdanie bardziej pasuje mi do facetów.

Gdzieś czytałem że obecnie coraz więcej kobiet nie myśli o stałym związku, dzieciach... a o karierze.
A faceci wręcz przeciwnie.

Cytuj:

że mężczyźni mogą chcieć czegoś całym sercem, a potem może im się to znudzić."

To zdanie bardziej pasuje mi do kobiet. Faceci raczej kierują się logiką, a kobiety 'płyną' na emocjach.

Zresztą cały tamten fragment wygląda trochę jak typowe babskie marudzenie.

Rhey napisał(a):

Cytuj: To oznacza, że kobiety kochają ich bardziej, niż oni kochają kobiety

popieram przedmówcę.

Rhey napisał(a):

Cytuj: To oznacza, że kobiety kochają ich bardziej, niż oni kochają kobiety

coran napisał(a):

Zresztą cały tamten fragment wygląda trochę jak typowe babskie marudzenie.

Soan, te dwa cytaty w pełni odpowiadają na postawione pytanie

Nieco przestarzały pogląd, bo to się właśnie zmienia. Mężczyźni coraz bardziej się uczą bardziej emocjonalnego podejścia (tradycyjny "prawdziwy mężczyzna" nie przyzna się, że jest smutny. Wiedząc, że jest się smutnym, można znaleźć przyczynę i rozwiązać problem). Związki przekształcają się w układy partnerskie, więc to bardziej para musi sobie radzić z dzieckiem a nie tylko kobieta.

Część kobiet oczywiście jest takich, jak opisała pani z cytatu. Podporządkowują się "tradycyjnemu" układowi i chcą wejść w rolę matki i gospodyni domowej. Oczywiście, biologii nie przeskoczymy i mężczyźni mają większe predyspozycje do pewnych zawodów. A kobiety do innych.

Nic nie stoi na przeszkodzie, żeby przezwyciężyć większość schematów. Osobiście nie uważam się zmuszona do znoszenia czegokolwiek. Będąc kobietą, która wybrała taką a nie inną ścieżkę rozwoju, po prostu jestem traktowana inaczej niż mężczyźni. Czasem gorzej, czasem lepiej.

Tak, świat należy do mężczyzn, ponieważ mają więcej pieniędzy i zajmują wiele wysokich stanowisk. I nie, świat należy do kobiet, bo to od kobiet zależy, czy ci mężczyźni przekażą swoje geny dalej, czy nie. Zależy więc od punktu widzenia. Osobiście nie widzę dominacji żadnej z płci, bo autorka nic nie powiedziała o tym, że kobiety świetnie sobie radzą z manipulowaniem mężczyznami.

Jak to powiedział Churchill...

"My rządzimy światem, a nami kobiety"

To mi przypomniało kawał:

Wchodzi facet do księgarni i mówi do sprzedawczyni:
- Czy jest książka "Mężczyzna panem domu"?
- Bajek nie sprzedajemy. - usłyszał w odpowiedzi.

Całe to gadanie wydaje mi się pozbawione sensu.

Cytuj:

Świat należy do mężczyzn. Ale co to znaczy? Że mężczyźni gwiżdżą, gapią się i wołają do ciebie różne rzeczy, a ty musisz to potulnie znosić, bo inaczej możesz zostać zgwałcona albo pobita.

Tego totalnie nie rozumiem, biorąc to na dosłownie, drugiego dna nie szukam. Jestem zaczepiana przez facetów cały czas ('uroki' bycia w męskiej szkole, acz poza nią też się zdarza), zazwyczaj to olewam, ale zdarza mi się też coś odpowiedzieć, wręcz jeżdżę po ich męskości, i jakoś nikt mnie palcem nie tknął. Wg mnie ten, kto się daje tak traktować, będzie tak traktowany dalej.

Cytuj:

i w przeciwieństwie do kobiet nie mają dzieci, którymi muszą się zajmować w każdej sekundzie.

Kobiety nie muszą mieć dzieci.

Cytuj:

To oznacza, że mężczyźni mają więcej pieniędzy

Niech wyjdzie za mąż, to te pieniądze będą też jej. ;p

Matko, po co ja to rozdrabniam, zgadzam się ze stwierdzeniem o tym tekście 'typowe babskie marudzenie'. xP

I zgadzam się w 100% z Vrenth, zawarła również całe moje zdanie odnośnie tego tematu w swoim poście.

Czytałem ostatnio trochę o krytyce feministycznej i część z ich zarzutów jest prawdziwa, ale mimo wszystko nieco przesadzają, szukają na siłę - bo o tym, że kobiety wchodzą do klubów za darmo albo za 5 zł, a mężczyźni za 10, to już nie powiedzą; do służby wojskowej też się nie paliły. A pobity to chyba jednak prędzej może zostać mężczyzna niż kobieta - któraś z fanatycznych feministek chciałaby zmienić element kultury pod tytułem "kobiety bić nie wolno"?

To może fanatyczne feministki by walczyły o pracę dla kobiet np. w kopalniach, na budowach, czy we wspomnianym wojsku? Bo jakoś się do tego nie palą
Np. w Finlandii jest dużo lepiej pod tym względem, to znaczy nie ma ścisłego podziału na męskie i żeńskie zawody i nikt nie patrzy dziwnie na kobietę, która czuje powołanie powiedzmy do górnictwa. Nie mówię, że u nas się nie da, ale jest trudniej, bo pewne zawody są ściśle męskie lub ściśle żeńskie i przedstawiciele drugiej płci są traktowani gorzej. Z męskich poza wspomnianymi to programowanie czy choćby technikum a nie liceum. Ale też są typowo żeńskie zawody, jak fryzjer - nigdy nie mam zaufania do mężczyzny fryzjera (nie mam w tej chwili więcej przykładów, ale wiem, że istnieją).

A tak poza wszystkim - bez przesady z tą równością. Mężczyźni zazwyczaj okazywali pewien szacunek kobietom i myślę, że jest to bardziej biologicznie uwarunkowane (jako tej słabszej istocie, która ma być piękna, trzeba ją chronić, etc.). Może czasy rycerstwa się skończyły, ale wolałabym żeby feministki nie wywalczyły zaniku jego resztek w postaci przepuszczenia w drzwiach, czy innego drobnego gestu.

Cytuj:

Mężczyźni zazwyczaj okazywali pewien szacunek kobietom i myślę, że jest to bardziej biologicznie uwarunkowane (jako tej słabszej istocie, która ma być piękna, trzeba ją chronić, etc.).

Mnie się wydaje, że to jest kulturowo uwarunkowane.

Ale kultura też się nie tworzy ot tak, prawda? Natura ma na jej kształtowanie pewnie spory wpływ.

Niektórzy to kwestionują (twierdzą, że płeć biologiczna jest wtórna wobec kulturowej - albo czegoś nie zrozumiałem, albo jest to absurdalny pomysł). Dyskurs naukowy jest ukształtowany przez mężczyzn, podział na ciało i duszę, to, co powszechnie uważane za kobiece - wytwór męskiej kultury, język sztuki itd. Ogólnie: kultura jest męska.

A napiszę po półrocznym zastoju w temacie, bo czuję się zobowiązany, by coś wskazać w pierwszej kolejności.

Cytuj:

Mężczyźni zazwyczaj okazywali pewien szacunek kobietom i myślę, że jest to bardziej biologicznie uwarunkowane (jako tej słabszej istocie, która ma być piękna, trzeba ją chronić, etc.). Może czasy rycerstwa się skończyły

W tamtych czasach szacunek był okazywany tylko przed ślubem. Często zdarzało się potem, że znudzony już mężczyzna słysząc twierdzenie ze strony żony, która spojrzała na zachmurzone niebo "Będzie burza", po spełnieniu tego proroctwa biegł do kościoła i mówił, że jego żona jest czarownicą, dzięki czemu "ukochana" kończyła na stosie. Tak więc z tym rycerstwem to tylko mit, który niestety ma się nijak do historii.
Zauważyłem też, że kiedyś, gdy można powiedzieć, kobiety nie miały tyle praw ile mają teraz, były m.in. witane ze zdecydowanie większym szacunkiem niż teraz (oczywiście gdy osobą witającą był mężczyzna). Wiecie, zdjęcie nakrycia głowy, pokłon i ucałowanie dłoni. A teraz? Ilu współczesnych paniczów w ogóle podaje rękę spotkanej w szkole dziewczynie?

Co do feministek, oczywiście że przesadzają. Współczesny feminizm nie ma już kompletnie nic wspólnego z pozytywistycznym ruchem emancypantek, który jak najbardziej uznaję za słuszny, czy sufrażystkami. Dzisiejsze feministki w rzeczy samej czepiają się czegoś tylko po to, by się przyczepić z czystej nienawiści do mężczyzn. Też zauważyłem przykład z wojskiem. Chociaż muszę przyznać, że w Kościele nadal kobieta jest w pewnym stopniu (nie tak otwarcie jak wieki temu) stawiana niżej niż mężczyzna. Między innymi nie może być kapłanką. I ciągle wpaja się ludziom ten tekst z Księgi Rodzaju o stworzeniu człowieku i o tym, że to Ewa ma być potępiona ze względu na to, że skusiła Adama.

Cytuj:

Osobiście nie widzę dominacji żadnej z płci, bo autorka nic nie powiedziała o tym, że kobiety świetnie sobie radzą z manipulowaniem mężczyznami.

Tu niestety muszę przyznać rację.

Gewehr napisał(a):

A teraz? Ilu współczesnych paniczów w ogóle podaje rękę spotkanej w szkole dziewczynie?

To jest męski sposób witania się. Wśród kobiet nie ma takiego zwyczaju, no może niektóre się całują, ale nie jest to zbyt powszechne. Kiedyś powszechne było całowanie kobiet w rękę, teraz (na szczęście) się od tego odeszło, więc nie bardzo wiadomo, jak się z kobietami witać. Ja sama nie bardzo wiem, jak się mam witać z koleżankami.

A poza tym savoir vivre twierdzi, że to kobieta powinna podać rękę mężczyźnie. Co jest lekkim absurdem, w sytuacji, kiedy np. mężczyzna przychodzi i wita się z grupą osób różnej płci.

Cytuj:

nie bardzo wiadomo, jak się z kobietami witać.

No właśnie dlatego podałem ten przykład z podawaniem ręki, który jednak niekiedy jest praktykowany. Chodziło mi właśnie o to, że przychodząc do grupy składającej się z przedstawicieli obu płci, mężczyźni zwykle witają się tylko z innymi samcami, by nie użyć po raz wtóry tego samego wyrazu. Oczywiście pomijając odwieczne, rytualne "No cześć. Co tam słychać?" skierowane do wszystkich, którzy równie odruchowo odpowiadają "Cześć. A wszystko w porządku". A dzieje się tak dlatego, że po prostu nikt nic nie wymyślił, albo wymyślił ale się nie przyjęło. Gdy kiedyś właśnie panowała moda na całowanie ręki, teraz, gdy to odeszło, nie ma żadnej zasady.

Cytuj:

[A poza tym savoir vivre twierdzi, że to kobieta powinna podać rękę mężczyźnie. Co jest lekkim absurdem, w sytuacji, kiedy np. mężczyzna przychodzi i wita się z grupą osób różnej płci.

Dokładnie. Też się swego czasu zastanawiałem nad tym brakiem sensu we wspomnianym przez Ciebie działaniu. Niestety do żadnego logicznego wniosku, poza stwierdzeniem "Głupota..." nie doszedłem.

savoir vivre napisał(a):

osoby starsze, o wyższym statusie społecznym i kobiety pierwsze wyciągają rękę

I to jest pewien absurd, ponieważ kilkakrotnie spotkałam się z tym, że mężczyźni starsi ode mnie i o "wyższym statusie społecznym" czekają, czy ja podam rękę.
Zresztą część kolegów po prostu się czuje niezręcznie jak się ma tak przywitać z kobietą.

To wszystko jest znormalizowane, tylko mało kto wie, co i jak.

Ano, też gdzieś słyszałem, że dla kobiety ręki na powitanie się nie poddaje, chyba, że sama to zrobi.

Cytuj:

Zresztą część kolegów po prostu się czuje niezręcznie jak się ma tak przywitać z kobietą.

Część kobiet też. I często to widać

Pierwszy wita (czyli mówi np. cześć, dzień dobry, witam itd.):
- Młodszy Starszego,
- Mężczyzna Kobietę,
- Podwładny Przełożonego,
- Wchodzący do pomieszczenia Obecnego, itd.

Pierwszy wyciąga rękę:
- Starszy do Młodszego,
- Kobieta do Mężczyzny,
- Przełożony do Podwładnego, itd.


Jak widać kolega powinien powiedzieć koleżance "Cześć" po czym jeśli koleżanka ma ochotę to wyciąga do niego rękę. Natomiast w wypadku kolegów jeśli jeden kolega wchodzi do pomieszczenia, gdzie już jeden/dwóch/itd. na niego czeka to mówi wszystkim (albo każdemu z osobna) "Cześć" i każdemu podaje rękę. To są w sumie proste sytuacje.

Natomiast są i nieco trudniejsze do rozwiązania dla niektórych:

Np. Właściciel firmy (starszy mężczyzna) spotyka się z podwładną (młodszą kobietę) na jakimś spotkaniu służbowym, to wtedy mężczyzna podaje rękę pierwszy. Ale kiedy te same osoby spotkają się prywatnie, to kobieta wyciąga rękę pierwsza. Po prostu wiek schodzi na dalszy plan, liczy się czy spotkanie jest służbowe czy towarzyskie (i to zawsze trzeba rozróżnić, wtedy nie pa problemu z zachowaniem pierwszeństwa).

Dla staroświeckich dodam także, że nie wykręcamy napotkanej kobiecie dłoni, co by ją pocałować. Kobieta sama podaje rękę do pocałunku, trzymając ją wierzchem do góry.

I nie targamy tej łapy do nieboskłonu tylko my się schylamy.

No ok, ok, ale kto teraz całuje dziewczyny w rękę? :D Ja przeważnie z normalnymi znajomymi witam się wyłącznie słowami, a bliższym padam w objęcia po prostu, niezależnie od płci. ^^

Ja, choć z rzadka. Najczęściej właśnie tulę Czasem po prostu pocałunek w dłoń jest najodpowiedniejszy do sytuacji, i wydaje mi się miłą odmianą.

Cytuj:

No ok, ok, ale kto teraz całuje dziewczyny w rękę?

A która dziewczyna nadstawia teraz rękę do całowania?

Przypominam, że ten temat znajduje się w Ogrodach, nie Jarmarku. - dop. Polinick

Zak napisał(a):

Cytuj: Zresztą część kolegów po prostu się czuje niezręcznie jak się ma tak przywitać z kobietą. Część kobiet też. I często to widać

To znaczy kobietom jest niezręcznie witać się z kolegami, czy kobietą? Bo jeśli z kobietą, to potwierdzam. Parokrotnie widziałam dziwne spojrzenie jakiejś koleżanki, kiedy odruchowo podałam jej rękę witając się z nią i kolegami.

Aerie napisał(a):

No ok, ok, ale kto teraz całuje dziewczyny w rękę?

Mi się zdarzyło raz być pocałowaną w rękę (mówimy o kolegach), ale było to oczywistym żartem.

A przy okazji podzielę się ostatnio czytanym artykułem. W Szwecji od dawna mają duże równouprawnienie i dość mocno odeszli od standardowego modelu rodziny, raczej preferując bardziej niezobowiązujące związki. Obecnie mają problemy, bo społeczeństwo niewiele wie o okazywaniu uczuć i ludzie mają coraz większe problemy w okazywaniu uczuć. Wygląda to trochę tak, jakby kobiety coraz bardziej stawały się "męskie" (mniej trwałe związki, skupienie na karierze) - myślicie, że może to być jakaś bardziej powszechna konsekwencja równouprawnienia?

Od wieków było tak, iż kobieta (jako ta, która okazuje uczucia i jest słabsza) zajmowała się dziećmi i domem, a mężczyzna (jako ten silniejszy i skrywający uczucia) zapewniał rodzinie dobrobyt. Każdy miał swoje obowiązki i prawa. Kiedy więc równamy prawa i obowiązki kobiet w kierunku praw i obowiązków mężczyzn, to i w pewnych względach kobieta może równać do mężczyzny - np. jeśli chodzi o uczucia. Człowiek zmienia świat, ale przy okazji zmienia samego siebie.

Ja czytałem kiedyś jakiś wywiad z Vikernesem. Ogólnie trochę za dużo pierdzielił, ale za to ciekawa była właśnie część o równouprawieniu.
Link

Cytuj:

To znaczy kobietom jest niezręcznie witać się z kolegami, czy kobietą? Bo jeśli z kobietą, to potwierdzam. Parokrotnie widziałam dziwne spojrzenie jakiejś koleżanki, kiedy odruchowo podałam jej rękę witając się z nią i kolegami.

Z kolegą. Nieraz widać dziwną (niezręczną?) minę koleżanki, kiedy próbuje podać się jej rękę.

Ja ze swoją klasą opracowałem nieco inny sposób powitań: chłopaki witają się po męsku- podanie ręki, dziewczyny wiadomo (buziaki, tulenie się czy co tam robicie bez obrazy dla nikogo).

Co do powitań chłopak-dziewczyna, podchwyciliśmy pomysł pewnego znajomego, który witał koleżanki przybiciem piątki. Pomysł został szybko podchwycony i nie ma już problemu z konfuzją jak na początku I klasy liceum, którą właśnie kończę

Jeśli chodzi o mnie to ja zazwyczaj się witam bez jakichkolwiek kontaktów cielesnych. Chyba, że to ktoś inny wyjdzie z inicjatywą.

Tylko co to ma do tematu właściwie?

Widzę, że dałem się złapać w pułapkę offtopu ciągnącego się już całkiem sporo postów. No nic, wracamy do tematu.

Cytuj:

Co do powitań chłopak-dziewczyna, podchwyciliśmy pomysł pewnego znajomego, który witał koleżanki przybiciem piątki. Pomysł został szybko podchwycony i nie ma już problemu z konfuzją jak na początku I klasy liceum, którą właśnie kończę

U mnie popularne jest machanie z bliska

A wracając do tematu. Moje zdanie jest takie, że świat należy do mężczyzn, ale mężczyźni należą do kobiet; a jak wiemy z matmy jeśli A należy do B a B należy do C, to A należy do C. Mówię tak dlatego, że (powtórzę się) jeszcze nie spotkałem mężczyzny który nie byłby pantoflarzem.

Cytuj:

że (powtórzę się) jeszcze nie spotkałem mężczyzny który nie byłby pantoflarzem.

No cześć, Michał jestem

Cytuj:

No cześć, Michał jestem

No cześć, nie wierzę Ci

Wątpię, żeby mu na tym zależało.

Btw. to ja Daniel jestem, miło mi i zgadzam się z Suiem. Jeśli nie znasz nikogo kto nie byłby pantoflarzem, to w jakim Ty gronie osób żyjesz?

Mi tam się wydaję, że Tallos inaczej definiuje pojęcia pantoflarza niż Daniel i Sui

Hmm... Według znalezionej definicji w słowniku miejskiego slangu i mowy potocznej, pantoflarz to:

Cytuj:

Facet lub mąż wykonujący każde polecenie lub zachciankę kobiety.